Ordu Şiirleri
Elvan elvan bir sis alır başımı
Tenim yağmur olur gökyüzünde
Ruhum çocuklaşır ninni ninni
Dalgalanır bu masal denizde
Peştemalın moru kıskanır diye
Ben Ordu,yu anlatırken söyleyemem
Bin bir tonda o yemyeşil kuşağı
İncir dalında, yosun kuytuda
Emine kız gözlerinde söyler
Oysa yedi ton yeşil kokar Ordu sokakları"
--------------------------------------------------------
Hayalmiydi gerçekmiydi anlayamadım
Karışık bir rüya gibi geldi geçti çözemedim
Hala yanıyor içimde bir hasret dindiremedim
Ben bende değilim ben hala hep sendeyim
Sana bir tepeden bakayım dedim doyamadım
Bu ne güzellik bu ne sessizlik sevgili aşkım
Masmavi yemyeşil cennet bahçesindeyim
Ben bende değilim ben hala hep sendeyim
Ayaklarım yerden kesildi uçtum tepeden
Sanki kanat takıp göklere çıktım altımda sen
Kim demiş karadeniz azgın dalgalı derinden
Ben bende değilim ben hala hep sendeyim
Seni anlatmaya takatım güçüm yetiremiyorum
Hasretinle yanan benliğime söz geçiremiyorum
Bu ne aşk bu ne sevgi seni sende yaşayamıyorum
Ben bende değilim ben hala hep sendeyim
Sende doğdum sende güldüm sende hayat buldum
Havanı soludum suyunu içtim gün oldu oynadım
Gurbet ellere savrulduk seni sende yaşayamadım
Ben bende değilim ben hala hep sendeyim
Boztepeden baktım sana ömrümde ilk defa ordum
Doyamadım güzelliğine sanki dünyadaki cennetim
İnci gerdanlık takmış bir gelin gibi dizim dizim
Ben bende değilim ben hala hep sendeyim
Ağlarım sızlarım derinden derine belli etmem
Hayalin gözlerimde rüyalarımda seni unutmam
Bu aşk başka bu sevgi başka sevgi sensiz olamam
Ben bende değilim ben hala hep sendeyim
Yazan : HASAN GÜNEŞ